woensdag 18 maart 2015

Pseudoniem 'Anita' van Zeisterse Neonazi en Beroepsfantast Jan Peter Mante

Beste Lezers,

 

Nadat de Zeisterse Neonazi en Beroepsfantast Jan Peter Mante zich eerst naar mij persoonlijk toe heeft voorgedaan als 'Maggy Magon', heeft hij nu opnieuw een vrouwenrol aangenomen. Op het Forum voor de Vrijheid neemt Neo-Nazi Mante nu ineens het pseudoniem van 'Anita' aan. Hij wordt echter al na enkele posts door Marcel ontmaskerd. Hij schrijft dan ook - en ik citeer - 'Jan Peter Mante, rot lekker op naar je Sieg Heil Forum'.

Andere pseudoniemen van Neonazi Jan Peter Mante zijn:'

  • 'Vermeulen,

  • 'LindaT'

  • 'Dewi Sudarsono'

  • 'Maggy Magon'

  • 'Anita'

U bent dus nu gewaarschuwd voor als Neonazi Mante u in de toekomst mocht gaan benaderen onder een vrouwelijke schuilnaam. En u kent als lezer het gezegde: 'een gewaarschuwd mens telt voor twee'.

Met vriendelijke groet,

INFORMATIECENTRUM TWEEDE WERELDOORLOG (IWOII)

 

Anne Louis Cammenga

Directeur

 
 
 
 
 
De correspondentie op het Forum van de Geuzen waaruit blijkt dat de Zeisterse Neonazi en Beroepsfantast Jan Peter Mante gebruik maakt van het vrouwelijke pseudoniem 'Anita'.
 
 Foto van 'Maggy Magon', een ander vrouwelijke pseudoniem van Neonazi Jan Peter Mante. 
 
Foto van de Zeisterse Neonazi en Beroepsfantast Jan Peter Mante. Dit keer in zijn werkelijke, mannelijke gedaante en niet in de vorm van een vrouwelijk pseudoniem als 'Maggy Magon' of als 'Anita'.
 
 
 
 
_________________________________________________________________________________

maandag 16 maart 2015

Onvergetelijke boekpresentatie 'Paus Franciscus, Het Tweede Jaar, Geest en Tegenwind'

  • Briljante presentatie van boek: Paus Franciscus, Het Tweede Jaar, Geest en Tegenwind  
  • Uitstekende gesprekken met o.a. Auteur Christian van der Heijden, Monic Slingerland, Hoofd Opinie Dagblad Trouw, Monique Frank, oud-Ambassadeur van Nederland bij de Heilige Stoel in Vaticaanstad
  • Persoonlijke opdracht van Auteur Christian van der Heijden in gesigneerd exemplaar boek voor Directeur IWOII


Beste Lezers,
Afgelopen vrijdag, 13 maart jl. ben ik als gast aanwezig geweest bij de presentatie van het boek ‘Paus Franciscus, Het Tweede Jaar, Geest en tegenwind. In dit boek beschrijft Redacteur bij de omroep RKK en Vaticaankenner bij uitstek Christian van der Heijden wat de wereldwijde publiekslieveling en de huidige opperherder van de Rooms-Katholieke kerk paus Franciscus in 2014 deed, zei en meemaakte. Per maand belicht de auteur in zijn boek een thema, zoals de hervorming van de curie, de heiligverklaring van twee voorgangers, vredesontmoetingen met de leiders van het Midden-Oosten, bezoek aan gebieden waar de maffia heerst, de synode voor huwelijk en gezin, reizen naar Korea en het Heilig Land. De auteur geeft deskundig informatie en commentaar, somt de highlights uit de pauselijke agenda van elke maand op en vertaalt spraakmakende teksten van paus Franciscus zelf. De revolutie van tederheid gaat door. Zal paus Franciscus staande blijven? Niet voor niets is de ondertitel ‘Geest en tegenwind’. Dit boek geeft u als lezer hierover een heel goed inzicht.

Het voorwoord in dit boek is geschreven door Z.K.H. Prins Jaime de Bourbon Parma, de huidige Ambassadeur van Nederland bij de Heilige Stoel in Rome. Mede-auteurs van dit boek zijn Monic Slingerland, Hoofd van de afdeling Opinie van het Dagblad Trouw en Eduard Kimman s.j. econoom van de Nederlandse Jezuïetenprovincie. Dit boek is een tweede deel in een serie; het eerste deel: ‘Paus Franciscus, het eerste jaar. Revolutie van tederheid’ dat door Monic Slingerland is geschreven, is op 13 maart 2014 verschenen en op dezelfde dag, eveneens in Utrecht, tijdens een onvergetelijke, indrukwekkende bijeenkomst overhandigd aan Monseigneur André Dupuy, de Pauselijke Nuntius in Den Haag.
Bij gelegenheid van deze tweede boek presentatie op 13 maart jl. werden er - met medewerking van de RKK - actuele televisiebeelden van de paus getoond. Daarna volgde er een uiterst boeiend en interessant forumgesprek onder leiding van Monic Slingerland. Hieraan namen deel Monique Frank, oud-Ambassadeur bij de Heilige Stoel in Vaticaanstad in Rome, Pater Rob Hoogenboom o.f.m., Provinciaal van de Minderbroeders Franciscanen en prof. dr. Peter Raedts: Emeritus Hoogleraar Geschiedenis.
Na afloop van dit forumgesprek konden de aanwezigen vragen stellen aan de panelleden. Zelf werd ik uitgenodigd om op de eerste rij te komen zitten direct naast Monseigneur Rob Mutsaerts, de Hulpbisschop van het bisdom ’s Hertogenbosch. Hierdoor heb ik hele goede, duidelijke foto’s kunnen maken, die u onder dit artikel aantreft. Tijdens het forumgesprek kwam o.a. de uitstekende wijze ter sprake waarop Paus Franciscus zich uitspreekt tégen fascisme en antisemitisme in onze huidige samenleving.
Na afloop stelde ik als directeur van de stichting Informatiecentrum Tweede Wereldoorlog (IWOII) aan het panel de vraag hoe een afschuwelijk incident als met hulpbisschop Richard Nelson Williamson plaats heeft kunnen vinden onder Paus Benedictus XVI, terwijl Paus Franciscus I dit soort schandalen op uitstekende wijze weet te voorkomen.
De immense tragiek van de affaire Williamson voor Paus Benedictus XVI is dat deze zich juist – net als Paus Franciscus – zich overduidelijk heeft uitgesproken tegen antisemitisme en net als zijn voorganger, Paus Johannes Paulus II het Neonazistische vernietigingskamp Auschwitz heeft bezocht. Antisemitisme wordt door Paus Benedictus XVI via de volgende uitspraak keihard veroordeeld tijden een ontmoeting met vertegenwoordigers van Amerikaans-Joodse organisaties op 12 februari 2009. Tijdens deze bijeenkomst spreekt Paus Benedictus XVI de volgende woorden uit:
“De haat en minachting voor mannen, vrouwen en kinderen, zoals die tot uiting kwam in de Shoah, was een misdaad tegen de menselijkheid en tegen God. Dit zou iedereen duidelijk moeten zijn, in het bijzonder diegenen die staan in de traditie van de Heilige Schrift, volgens welke ieder mens is geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God. Het staat buiten kijf dat iedere poging om deze verschrikkelijke misdaad te minimaliseren of te ontkennen totaal onaanvaardbaar is.”
Het is dan ook een uiterst grote tragedie voor zowel die aardige, vriendelijke, verlegen Paus Benedictus XVI als voor de Rooms-Katholieke kerk geweest dat de Paus en zijn entourage volledig werden verrast door de Williamson-affaire. Een korte herinnering voor de lezer. Wat hield de Williamson-affaire nu precies in. Hulpbisschop Richard Nelson Williamson, geboren in Londen op 8 maart 1940 was een van de vier hulp- of wijbisschoppen van de Priesterbroederschap Sint Pius X, een semi-schismatieke traditionalistische priesterorganisatie, met wortels in de Rooms-katholieke Kerk. Op 30 november 1988 werd hij door aartsbisschop Marcel Lefebvre tot bisschop gewijd, zéér tegen de uitdrukkelijke wil van paus Johannes Paulus II in. Na de wijding werden zowel de consecratoren als de vier wijdelingen door paus Johannes Paulus II, bij motu proprio (Ecclesia Dei) geëxcommuniceerd verklaard. Op 21 januari 2009 werd deze excommunicatie door paus Benedictus XVI opgeheven, maar op diezelfde dag veroorzaakte een Zweeds interview met Williamson wereldwijde beroering door diens minimalisering van de Holocaust. In dit interview beweerde Hulpbisschop Williamson namelijk dat er "overweldigende bewijzen" zouden zijn dat in de naziconcentratiekampen geen gaskamers hebben gestaan voor het vergassen van mensen. Ook stelde hij dat er tijdens de Tweede Wereldoorlog geen 6 miljoen, maar "slechts" ten hoogste 300.000 Joden omgekomen waren. Williamson had al eerder antisemitische uitspraken gedaan. In 1989 had hij in Canada een preek gehouden, waarin hij had beweerd dat de ‘Joden de Holocaust hebben verzonnen’. Zijn standpunten zijn des te erger, omdat -  zoals Walter Kasper, president van de Pauselijke Raad ter Bevordering van de Eenheid van de Christenen het op zo’n uitstekende wijze terecht heeft verwoord – ‘de ontkenning van de Shoah regelrecht indruist tegen het standpunt van de Kerk op dit punt’  
De schade voor het imago van Paus Benedictus XVI en voor de Rooms-Katholieke kerk was toen helaas echter al aangericht. Deze schade was enorm. Talloze Rooms-Katholieke Christenen wereldwijd, die – zoals mijn collega, de heer mr. F.J. IJspeerd en ikzelf – het opnemen voor Holocaustslachtoffers en hun nabestaanden en de Rooms-Katholieke leer, die de Holocaust veroordeelt en antisemitisme verbiedt, oprecht en getrouw willen naleven, voelden zich door deze uitspraken van Williamson intens gekwetst en geschoffeerd.
Ter ere en eeuwige glorie van Paus Benedictus XVI  dient echter zonder meer uitdrukkelijk te worden gezegd dat deze Paus het er zeer beslist niet bij liet zitten. Integendeel zelfs. Op 4 februari 2009 maakte het Vaticaan op een niet mis te verstane, ondubbelzinnige wijze bekend dat wanneer Richard Williamson niet publiekelijk en op ondubbelzinnige wijze afstand neemt van zijn opvattingen over de Holocaust, hem in de Kerk géén bisschoppelijke taken zullen worden toegewezen. Williamson weigerde echter pertinent zijn uitspraken te herroepen. Op 9 februari 2009 werd Williamson dan ook door zijn generaal-overste hulpbisschop Bernard Fellay ontslagen als rector van het Argentijnse seminarie. En op 24 oktober 2012 werd hij als lid van de Priesterbroederschap Sint Pius X geroyeerd. Van de funeste invloed van Hulpbisschop Williamson in de Rooms-Katholieke kerk is heden ten dage dan ook niets meer overgebleven.
Toch blijft de vraag bestaan hoe het heeft kunnen gebeuren dat Paus Benedictus XVI en zijn entourage volledig door deze Williamson-affaire werd verrast, terwijl dit soort affaires onder Paus Franciscus I niet voorkomen. Een interessante vraag, die ik dan ook graag tijdens deze gelegenheid heb willen stellen. Waarop het panel mij liet weten dat Paus Benedictus XVI een groot geleerde en theoloog was, maar binnen de Rooms-Katholieke kerk niet bekend stond als een groot bestuurder. Zijn entourage was meer theologisch dan bestuurlijk onderlegd. Paus Franciscus I is niet alleen – net als Paus Benedictus XVI - een groot theoloog, maar tevens een groot bestuurder. Hij heeft dan ook adviseurs om zich heen verzameld, die niet alleen theologisch, maar ook bestuurlijk goed zijn onderlegd en daardoor dit soort mogelijke affaires al op voorhand in de kiem kunnen smoren. Maar Monique Frank, oud-Ambassadeur van Nederland bij de Heilige Stoel in Vaticaanstad in Rome liet er geen enkele twijfel over bestaan wat naaste Pauselijke medewerkers binnen Vaticaanstad, haar internationale collega-ambassadeurs en zijzelf naderhand van deze Williamson-affaire vonden: ‘Deze affaire had nooit plaats mogen vinden’.
Zelf was ik als directeur van het Informatiecentrum Tweede Wereldoorlog (IWOII) bijzonder tevreden met dit boeiende, inhoudelijk bijzonder interessante antwoord op mijn vraag, waarvoor ik de panelleden dan ook bijzonder hartelijk heb bedankt. Met name Monique, Frank, oud-Ambassadeur van Nederland bij de Heilige Stoel in Vaticaanstad in Rome was ik bijzonder dankbaar voor haar niets aan duidelijkheid te wensen overlatende reactie op mijn vraag. Het is goed om via haar te weten te komen dat zowel Paus Benedictus XVI als de Pauselijke adviseurs het antisemitische gedrag van inmiddels ex-Hulpbisschop Williamson afschuwelijk hebben gevonden en deze hele affaire ronduit hebben betreurd.   
Nadat de aanwezigen, waaronder ikzelf, hun vragen hadden gesteld aan het panel, werd het tweede boek in deze reeks overhandigd aan Monseigneur Rob Mutsaerts, de Hulpbisschop van het bisdom ‘s Hertogenbosch en tevens een goede bekende van auteur Christian van der Heijden. Doordat ik pal naast Monseigneur Mutsaerts zat, heb ik een goede foto van deze overhandiging kunnen maken. U treft deze foto onder deze rapportage aan.
Vervolgens vond er een gezellige receptie plaats, waarin ik mijn boek liet signeren door de auteur en waarin alle aanwezige gasten konden genieten van een hapje en een drankje. Auteur Christian van der Heijden, die mijn vraag had gehoord na afloop van het forumgesprek, prees mij met uiterst vriendelijke woorden voor mijn inzet om vanuit mijn Rooms-Katholieke Christelijke geloofsprincipes fascisme en antisemitisme in onze samenleving te voorkomen en te bestrijden. Zijn oprechte, vriendelijke lofprijzing is eveneens tot uiting gekomen in de uiterst fraaie persoonlijke opdracht, die hij voor mij persoonlijk in het door mij aangeschafte exemplaar van het boek heeft vermeld: “Veel succes met uw belangrijke werk binnen IWOII’. Ook tekende de auteur bij mijn naam nog een prachtig kruis (zie afbeelding hieronder). Zowel met hem als met zijn vader heb ik daarna nog uitstekende gesprekken gevoerd over de Tweede Wereldoorlog en de geschiedenis van het Koninklijke geslacht De Bourbon de Parme (zie foto’s hieronder). Ook sprak ik tijdens de receptie met Monic Slingerland, Hoofd van de afdeling Opinie van het dagblad Trouw en met redacteuren van o.a. de KRO. Zowel aan Monic als aan de andere redacteuren vertelde ik over mijn werkzaamheden voor IWOII en ik verwees hen voor nadere informatie naar de website van onze stichting www.iwoii.nl. Tijdens de receptie werd ik vele malen langdurig gefilmd door diverse TV-ploegen van verschillende Nederlandse omroepen.
Vlak voordat zij vertrok, sprak ik ook nog even met Monique Frank, oud-Ambassadeur van Nederland bij de Heilige Stoel in Vaticaanstad in Rome. Ik bedankte haar nog eens nadrukkelijk voor haar hartverwarmende reactie op mijn vraag na afloop van het panelgesprek. Zij reageerde hierop heel aardig door mij te verzekeren hoe belangrijk het is om ons allen gezamenlijk in te blijven zetten tegen antisemitisme in onze samenleving. Ook vertelde zij mij dat zij direct na deze receptie een bezoek ging brengen aan Monseigneur André Dupuy, de huidige Pauselijke Nuntius. Ik vroeg Monique of zij mijn hartelijke groeten wilde overbrengen aan Monseigneur André Dupuy en hem wilde laten weten dat ik mijn ontmoeting en mijn gesprek met hem mijn leven lang nooit meer zou vergeten. Met een hartverwarmende, uiterst innemende glimlach beloofde de oud-Ambassadeur van Nederland bij de Heilige Stoel mij dat zij dit zonder meer zou gaan doen.

Na de hoofdredacteur van uitgeverij Adveniat heel hartelijk te hebben bedankt voor zijn gastvrijheid op deze briljante, onvergetelijke dag en na Monic Slingerland oprecht te hebben gecomplimenteerd met haar op uitmuntende wijze vervulde rol als voorzitter tijdens het panelgesprek begaf ik mij na deze uiterst boeiende en leerzame bijeenkomst uiterst voldaan huiswaarts.  
Met gevoelens van de meeste hoogachting en met vriendelijke groet,
INFORMATIECENTRUM TWEEDE WERELDOORLOG (IWOII)
Anne Louis Cammenga
Directeur
 
 
Foto van het panel. Van links naar rechts: Pater Rob Hoogenboom o.f.m., Provinciaal van de Minderbroeders Franciscanen, Monic Slingerland, Hoofd van de afdeling Opinie van het Dagblad Trouw, Monique Frank, oud-Ambassadeur bij de Heilige Stoel in Vaticaanstad in Rome en prof. dr. Peter Raedts: Emeritus Hoogleraar Geschiedenis.

 
 
Foto: Pater Rob Hoogenboom o.f.m., Provinciaal van de Minderbroeders Franciscanen

Foto: Monic Slingerland, Hoofd van de afdeling Opinie van het Dagblad Trouw

 

Foto: Monique Frank, oud-Ambassadeur bij de Heilige Stoel in Vaticaanstad in Rome

 
Foto: prof. dr. Peter Raedts: Emeritus Hoogleraar Geschiedenis
 

Foto: Auteur Christian van der Heijden

 

Foto: Overhandiging van o.a. het boek Paus Franciscus, Het Tweede Jaar, Geest en Tegenwind aan Monseigneur Rob Mutsaerts, de Hulpbisschop van het bisdom ’s Hertogenbosch

 

Cover boek: Paus Franciscus, Het Tweede Jaar, Geest en Tegenwind, geschreven door Auteur Christian van der Heijden

 

Persoonlijk geschreven opdracht van auteur Christian van der Heijden voor Anne Louis Cammenga, Directeur van het Informatiecentrum Tweede Wereldoorlog (IWOII). Let op de tekening van het uiterst fraaie kruis door de auteur bij de voor- en achternaam van de directeur van IWOII.

 
 
Foto: Auteur Christian van der Heijden, RKK-Redacteur alsmede Vaticaankenner bij uitstek en Anne Louis Cammenga, Directeur van het Informatiecentrum Tweede Wereldoorlog (IWOII)
 

Foto: Auteur Christian van der Heijden, RKK-Redacteur alsmede Vaticaankenner bij uitstek, Anne Louis Cammenga, Directeur van het Informatiecentrum Tweede Wereldoorlog (IWOII) en de heer Van der Heijden senior.

 
 
 
______________________________________________________________________